Busreis van Luang Prabang naar Chiang rai

Vandaag een nieuwe rubriek. Ik ga namelijk de komende tijd een verslag doen van verschillende reizen met het openbaar vervoer. Reizen met het openbaar vervoer kan namelijk een hele belevenis zijn. Meestal in negatieve zin helaas. Vandaag de aftrap van deze rubriek met een busreis van Luang Prabang naar Chiang rai.

Laos
De busreis begon in Luang Prabang Laos. Van te voren had ik goed uitgezocht welke bus ik zou moeten hebben naar Thailand en ik kwam erachter dat er hier geen normale slaapbussen reden. Niet de bussen die ik in Vietnam tegenkwam met een bed om in te slapen. Nee dit was een normale bus die gebruikt werd als nachtbus. Oei de hele nacht zittend slapen. Gelukkig had ik al zoveel gereisd in Azië dat ik binnen een half uur al in slaap val als ik in de bus zit, dus dat was geen probleem. Helaas waren de bussen erg slecht en de stoelen ook niet bepaald comfortabel. Gelukkig waren we niet met al te veel mensen in de bus. Een stuk of 10 toeristen en 4 lokale mensen. Iedereen kon dus prima twee stoelen krijgen. Zo kon je toch nog redelijk liggen.

Tot halverwege was het allemaal wel redelijk te noemen. Helaas was er ook geen wc in de bus, dus er werd af en toe bij een weiland gestopt voor een plaspauze. Thank god heb ik een hele sterke blaas en kan ik het heel lang ophouden. Tot een uur of 12 ging alles prima, maar toen kwamen we opeens stil te staan. Het bleek dat een lokale bus voor ons kapot langs de kant van de weg stond. Eerst werd er geprobeerd die bus op gang te helpen, maar dit lukte niet. Daarom werd besloten om alle mensen over te laden naar onze bus. Helaas was de kapotte bus erg vol en dus al snel zat onze bus ook helemaal vol. Alleen probleem was dat er te weinig stoelen waren. Geen probleem, want daar hebben Aziaten wel een oplossing voor. Er werden gewoon een aantal plastic stoeltjes in het gangpad gezet en toen dat niet genoeg was werden er nog wat dozen bijgezet. Hupsakee extra zitplaatsen.

Doordat er nu veel meer lokale mensen in de bus zaten werd de reis ook meteen vreselijker. Veel lokale mensen zijn gewend om gewoon alles eruit te gooien als ze misselijk zijn. Iedere 5 minuten vliegt er daarom ook wel ergens uit de bus een plastic zakje de bus uit. Zelf was ik als kind ook heel erg wagenziek, maar gelukkig heb ik er nu veel minder last van. Alleen is het ook niet heel chill als er mensen naast je zitten die aan de lopende band aan het overgeven zijn.

Toen ik eenmaal in Thailand was aangekomen was ik daarom echt gesloopt. Achteraf is het een ervaring die je niet meer vergeet, maar das altijd achteraf.

Meerdere reizen
De komende tijd ga ik dus meerdere van dit soort verslagen schrijven. Ik heb namelijk nogal wat bijzondere reizen meegemaakt met het openbaar vervoer. Je weet dat je zulke dingen kan verwachten en ik kijk zelf ook eigenlijk nergens meer van op. Maar als je er achteraf aan terug denkt, denk je wel: wat heb ik nou weer meegemaakt. Andere Azië reizigers zullen dit vast herkennen!

IMG_2336

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *