Top

Justtravelme

Het is weer weekend! Afgelopen woensdag kondigde ik al aan dat ik zou laten weten hoe mijn eerste werkweek is gegaan. Even voor de mensen die het niet weten: Sinds begin van deze week ben ik begonnen als fysiotherapeut in Zwitserland. Vandaag vertel ik jullie meer over mijn eerste werkweek in Zwitserland.

 

Mijn eerste dag was ik best wel zenuwachtig. Ik heb natuurlijk wel stages gelopen, maar nu was mijn eerste echte dag als zelfstandig fysotherapeut en dan ook nog eens in een wildvreemd land. Gelukkig hoefde ik pas om 11 uur te beginnen. Eerst kreeg ik een uitleg over waar alles was en wat ik moest doen als ik af moest sluiten. Daarna had ik nog een uur om mij in te lezen over mijn eerste patiënten. Dat was nogal lastig, want er wordt in Zwitserland nauwelijks iets genoteerd. Zo kan het zijn dat je alleen een kort verslag vind van een behandeling van twee maanden geleden, maar wat er de laatste tijd was gedaan was niet bekend. Dat ben ik totaal niet gewend in Nederland en maakte mij wel wat onzeker. Dat betekent dus dat je aan alle patiënten moet vragen wat voor behandeling ze normaal krijgen. Ook staat er bijvoorbeeld alleen genoteerd: oefentherapie. Maar dan niet wat voor oefeningen, waar die op gericht zijn en wat de gebruikte gewichten zijn. Heel handig, want zo weet je eigenlijk niks en moet je de patiënt alles maar gaan vragen. Dat vond ik erg lastig, want dat komt heel onprofessioneel over.

 

Eerste patiënten
Mijn eerste patiënt was ook een uitdaging. Deze kwam namelijk voor Lymfedrainage. Handig, want dat heb ik nog nooit gedaan en dus eigenlijk deed ik maar wat. Dit was niet de enige keer dat ik één patiënt had waar ik niet veel mee kon. Zou kreeg ik ook iemand die speciaal voor manuele therapie kwam. Uh ja daar moet je eerst een master voor doen. Weer deed ik maar wat en heb diegene maar meteen voor volgende week weer doorgeschoven naar een (ook nieuwe) collega. Ik hoop dat dit niet heel veel meer gaat voorkomen, want dat ik voor zowel mij als voor de patiënt niet leuk.

De taal blijft ook een zeer lastig punt. Zwitserduits is nog echt abracadabra voor mij. Gelukkig helpen de patiënten echt mee en spreken ze netjes hoogduits. De patiënten zijn echt allemaal heel aardig en behulpzaam. Dat is fijn. Ook mijn collega’s zijn erg aardig. Jammer genoeg kan ik nog niet heel veel tegen ze terugzeggen. Maar dat moet de komende tijd toch beter gaan.

 

Best wel een lastige week dus, maar ik ga ervanuit dat het de komende weken beter gaat en ik hoop dat ik mij uiteindelijk helemaal thuis voel. Ik denk dat het normaal is dat de eerste week moeizaam verloopt bij een baan in het buitenland. Alles gaat er toch heel anders aan toe.

Comments:

  • 8 januari, 2017

    Leuk om een update te lezen! Het lijkt met lastig in het begin, maar het gaat waarschijnlijk vanzelf beter

    reply...
  • 29 januari, 2017

    Wat een uitdaging!! Succes!

    reply...
  • 29 januari, 2017

    Wat super gaaf zeg!
    Dat je die stap heb durven zetten. Uiteindelijk is mijn droom ook om in het buitenland te gaan wonen en werken. Maar hoe ik dat allemaal moet gaan doen, geen idee.
    ik zal je blog in de gaten houden. Vind het geweldig om te lezen!

    reply...

post a comment