Top

Justtravelme

Vandaag is alweer het laatste weekend van januari. Wat gaat de tijd toch snel. Op dit moment woon ik een maand in Zwitserland. Het was een grote stap en lang niet allemaal makkelijk. Omdat het allemaal erg rooskleurig klinkt altijd emigreren, leek het mij een goed idee om iedere maand een verslagje te maken van mijn maand. Hoe is de afgelopen maand gegaan, hoe staat alles ervoor en bevalt alles? Vandaag: Mijn eerste maand in Zwitserland.

 

Wonen in Zwitserland
Tot nu toe bevalt het wonen in Zwitserland mij behoorlijk goed. Er is eigenlijk maar één ding waar ik echt nog niet aan kan wennen en dat is de kou. Het is hier de afgelopen drie weken vrijwel altijd onder 0 geweest met uitschieters van -18. Nou ik kan je vertellen: Ik ben daar echt niet voor gemaakt. Je kan dan ook gewoon bijna niks in de weekenden. Ik heb nog een keer een poging gedaan om te gaan trainen. Maar heb ondervonden dat fietsen met -10 en met 20 cm sneeuw niet bepaald te doen is. Daarom heb ik de afgelopen weekenden eigenlijk vooral thuisgezeten. Wel jammer, want als ik op mijn fiets naar mijn werk ging en rondkeek leek het net of ik in een paradijsje was beland. Zoveel mooie bergen en allemaal zo vlak bij. Echt prachtig. Gelukkig zijn de weersverwachtingen voor de komende tijd een stuk beter. De komende week schijnt het zelfs 10 graden te worden. Ik blij, want dan kan ik eindelijk een beetje normaal de omgeving gaan verkennen. Er liggen hier prachtige wandelroutes en ook op de fiets zou ik mij hier in de bergen zeker kunnen vermaken.
Gisteren heb ik toevallig voor de eerste keer echt de omgeving verkent (afgezien van een aantal fietstochtjes naar de Lidl in Oostenrijk) en heb al een mooie wandelroute ontdekt.

 

Werken in Zwitserland
Het werken in Zwitserland valt tot nu toe nog niet echt mee. Ik moet nog altijd heel erg wennen aan alles. Zo vind ik het behoorlijk pittig om 42 uur per week te werken. Eigenlijk snap ik nog altijd niet waarom, want heb in de afgelopen zomers wel meer gewerkt dan 42 uur per week. Daarnaast moet ik ook nog wennen aan de manier van werken hier. Waar in Nederland heel veel administratie is, is dat hier totaal niet. Daarom heb ik zelf ook niet te neiging om te gaan rapporteren, want de rest doet dat ook nauwelijks. Heel fijn als je een patiënt van iemand overneemt en de laatste rapportage is van 2014. Oftewel je weet helemaal niks en ja als je dan alles aan de patiënt moet gaan vragen is dat echt onwijs onprofessioneel. Daarnaast krijg ik ook nog altijd patiënten waar ik niks mee kan. Ik heb nog nooit iets met lymfedrainage gedaan en dus moeten die patiënten ook niet bij mij ingepland worden. Ik heb het daarover gehad en gelukkig gaat dat de komende tijd wat aangepast worden. Verder vind ik het lastig dat patiënten heel makkelijk van de ene naar de andere therapeut worden geplaatst. Kan een patiënt volgende week alleen om 6 uur en jij werkt tot 5, dan wordt die gewoon voor een week bij een andere geplaatst. Oftewel sommige patiënten hebben drie verschillende fysio’s in negen behandeling. Niet echt optimaal.

 

Heel veel dingen dus nog die niet helemaal bevallen. Tot nu toe valt alles mij nog een beetje tegen, maar ik weet dat ik eerst door de eerste drie maanden moet komen. Daarna moet het allemaal wat makkelijker gaan en krijg ik het ook vast beter naar mijn zin. Plus gewoon vasthouden aan dat het allemaal een hele ervaring is, dat ik er onwijs veel van leer, behoorlijk kan sparen hier en zo werkervaring opdoe. Allemaal punten waarom ik hiernaartoe was gekomen.

Comments:

  • 30 januari, 2017

    Zo herkenbaar, echt waar! Geef jezelf de tijd om te wennen, zelfs drie maanden is kort hoor. Je bent niet alleen verhuisd (top 3 meest volle stress ervaringen in een mensenleven), maar heb je hele sociale netwerk achtergelaten (Skypen is niet hetzelfde als een kopje thee met je vriendinnen drinken) en daarbovenop moet je je aanpassen aan een vreemde cultuur.

    Ik ben nu na bijna 5 jaar echt aan Canada gewend, ik ben echt heel ongelukkig geweest (niet dat ik terug wilde want ik wilde niet opgeven, maar het was gewoon toch moeilijk ondanks het leuk grote avontuur). Misschien dat een baan mij had geholpen (ik veranderde van werkende vrouw ineens naar thuismoeder, maar zonder netwerk, vrienden of familie).

    Het is moeilijk en laat je vooral niet wijsmaken dat het gemakkelijk is. Het is iets dat iedere emigrant mee te maken krijgt: de verschillen in cultuur, je netwerk missen en je aanpassen. Niet altijd even leuk, maar hopelijk kun je je ook op de pluspunten focussen en er iets moois van maken. Heel veel succes (heb je al Meetup.com bekeken?)

    reply...
  • Kim

    31 januari, 2017

    Het klinkt echt als een prachtige kans inderdaad, maar je gevoelens zijn heel herkenbaar! Ik heb zelf een zomer in Frankrijk gewerkt, en moest toen ook heel erg wennen aan de manier van werken, de taalbarrière en de vreemde cultuur. Natuurlijk is dat ‘slechts’ een zomer van 1,5 maand en zit jij daar straks veel langer, maar ik heb me ook zeker na een maandje, toen alles niet meer nieuw en opwindend was, best wel ongelukkig gevoeld. Dat heeft ongeveer een week geduurd en daarna heb ik écht de mooiste tijd van mijn leven gehad.
    Ik denk dat het dus bij jou ook zeker goed gaat komen! Veel plezier en succes in de moeilijkere tijden! 😀

    reply...
  • 5 februari, 2017

    Als je makkelijker naar buiten kunt, dan gaat het contact leggen vast ook beter. Je werk klinkt wat rommelig zo met de patiënten die steeds doorgeschoven worden. Maar gelukkig heb je aangegeven dat je het niet fijn vind werken zo. Keep on going lady, het gaat vast weer beter in je volgende update!

    reply...

post a comment