Top

Justtravelme

Mekong Luang Prabang Laos

Omdat ik vragen kreeg waar mijn volgende berichtje bleef, dit bericht. Verder niks aan de hand hoor, ben nogal lui..

Er zijn al weer landen gepasseerd in de tussentijd. Vanaf Sapa ben ik met de bus naar Dien Bien Phu gegaan. Ik had een toeristenbus gereserveerd en betaald, omdat het nogal een heftige weg zou zijn (lees: in de bergen, zandwegen en enorme gaten). Helaas bleek mijn motto: altijd het goedkoopste boeken ook hier weer van toepassing. Het was namelijk geen toeristenbus die me op kwam pikken, maar een minivan met alleen maar locals. Boos geworden natuurlijk want ik betaalde het dubbele. Maarja zodra je geld terug wil kunnen ze opeens geen engels meer en heeft flink zeuren echt geen zin.  De busreis was inderdaad vreselijk. Er zaten teveel mensen in het busje zoals altijd en ik was de enige die niet misselijk was. Iedereen zat dus telkens zakjes eronder te kotsen. Echt top 9 uur lang! Heb nu meerdere van die reizen gedaan en vraag me nog steeds af hoe het komt dat de toeristen telkens nergens last van hebben en de locals, die het gewend moeten zijn, telkens alles eruit gooien. Maar oké ik heb het overleefd en in Dien Bien Phu een nachtje geslapen. De ochtend erna ging ik met de bus naar Mhua Kha in Laos. Het was weer een minivan, maar nu tot de grens met alleen mij en twee zwitsers erin. Na de grens werd het busje zoals gebruikelijk weer helemaal volgepropt. Het plan was in Mhua Kha een nachtje te slapen. We kwamen er alleen al om 11 uur aan en ik had gezien dat de volgende stop 100 km ver was (ongeveer 4 uur rijden). Daarom besloot ik opzoek te gaan naar de bushalte. Die was alleen niet te vinden en in de enige drie guesthouse die in het dorp stonden was niemand te vinden die engels sprak. Dan maar op goed geluk langs de weg gaan staan tot er een bus kwam.  Duurde een uurtje maar ik was gelukkig weg uit dat vreselijke dorp. De bus ging naar Udomxai en daar zou ik overnachten. Dit was ook weer een vreselijk stadje.  Alleen maar vieze kamers en nergens eetkraampjes of restaurants te vinden die wel enigzins schoon eruit zagen (als ik een kat tussen het eten zie liggen, heb ik meteen geen honger meer. Klein beetje hygiëne is wel gewenst). Gelukkig had ik nog koekjes.

 

In de ochtend vertrok ik met de bus naar Luang Prabang.  Weer was het een lokale bus en achteraf is het best grappig om in zo’n bus te hebben gezeten. Is telkens weer een belevenis. In Luang Prabang ben ik zes dagen gebleven. Ik was moe van al die vreselijke busreizen de laatste dagen en was toe aan even een paar dagen niks doen. Dat heb ik dan ook gedaan. Het is echt tot nu toe een van de leukste plekken waar ik geweest ben. Om ook nog iets te doen, ben ik naar de waterval geweest en heb ik daar gezwommen. Prachtig!  Ook ben ik een middag naar de tempel op de berg geweest.  De tempel stelde niks voor, maar het uitzicht over de stad en de Mekong was super. Heb daar ook een tijdelijke vervanger voor Mika gevonden. De plaatselijke tempelkat was heel erg blij met mijn aandacht.

 

Zes dagen in een stad is voor mij echt lang en ben daarom verder gereisd naar Chiang Rai,  een plaatsje in Thailand. Weg uit Laos dus weer. De busreis was er weer een voor de herinneringen.  Ten eerst hadden we een vipbus geboekt (ik was met twee Duitsers en drie Engelsen), maar die bleek er niet te zijn. We hadden express voor de vipbus gekozen omdat er geen slaapbussen zijn en dan had je tenminste nog een wc voor tijdens de nacht. Helaas, het was weer een lokale bus. Zelfde als altijd weer. Ik had me er al bij neer gelegd, maar de Engelsen niet. Tsja dan moet je natuurlijk even helpen. Maar zoals altijd een verloren zaak. Dat is wel iets wat me heel erg irriteert hier. Ik weet dat ze arm zijn, maar om telkens iedere toerist op te lichten kan gewoon echt niet. De eerste twee uur in de bus gingen redelijk. De buschauffeur reed te hard waardoor iedereen zich niet helemaal top voelde, maar ik had wel twee plaatsen zodat ik wat kon slapen. Het zou alleen Azië niet zijn als er niet iets mis zou gaan. Er stond een lokale bus kapot langs de weg en die mensen moesten bij ons in. Pastte alleen niet dachten wij. Tuurlijk wel, in Azie past alles. Er werd gewoon een lading plasticstoeltjes ergens vandaan gevist en in het gangpad gezet. Extra plaats! Was alleen niet genoeg en toen bedachten ze om wat dozen erbij te zetten (de bus is hier ook een soort van PostNl, bezorgd ook pakketjes). Pastte precies allemaal. Het grappige was dat ik hier niet eens meer van opkeek, maar de Duiste meisjes vroegen me meteen of dit normaal was. Uh ja hier wel. Ach weer een ervaring rijker.

 

IMG_2334

 

In Chiang Rai voelde ik me niet thuis. Er waren niet veel kamers te vinden en ik voelde me niet lekker. Daarom na twee nachten met de bus naar Chiang Mai gegaan en daar ben ik nu. Leuk stadje met mooie tempels en enorme markten vol met heerlijk eten. Ik blijf hier 5 nachten (tot dinsdagavond) en dan ga ik met de nachttrein naar Bangkok om vervolgens door te reizen naar Maleisië.  Ik heb alleen te snel gereisd en Myanmar geschrapt, daarom heb ik nu veelte veel tijd over. Moet dus nog maar kijken wat ik de komende maand ga doen.

post a comment