Top

Justtravelme

Koffers op reis

De eerste week in Mexico zit er alweer op en daarom heb ik een verslagje geschreven over hoe de eerste week was. Het begon eerst uiteraard met de vliegreis. Ik vloog vanaf Amsterdam in de ochtend. Goed bedacht, want een dag eerder was ik nog naar 2 festivals geweest plus nog een nachtdienst. Oftewel veel slaap had ik niet gehad. Omdat ik de eerste trein naar Schiphol
moest hebben reden er uiteraard nog geen bussen. Helaas werd het dus een half uur lopen naar het station. Goed gepland allemaal….. Op Schiphol ging alles echt giga snel. Vanaf het afgeven van mijn bagage tot de gate ging in 5 minuten. Echt heel fijn! Uiteraard was ik weer te vroeg, maar ach.. Vanaf Schiphol vloog ik naar Zurich en daar had ik een overstap van 5 uur. Ik was zo moe en daardoor was het een zware overstap. Even ergens liggen doe ik niet zo snel alleen en dus werd het uren rondhangen. En ja rondhangen is nou niet echt bepaald mijn grootste hobby.

 

Daarna was het tijd voor het laatste stuk naar Cancun. Zo’n 11 uur vliegen en dus een hel voor mij. Ik heb echt een hekel aan vliegen. Niet omdat ik bang ben, maar ik weet gewoon niet wat ik met mijzelf aan moet. Het duurt veel te lang, ik kan niet slapen en ga echt 1000x verzitten. Vooral het feit dat je weet dat je nog zolang op dezelfde plek moet zitten maakt mij heel erg onrustig. Er waren wel prima films maar dan nog is het voor mij echt overleven. Gelukkig komt er aan alles een eind en zo ook aan deze vliegreis. Daarna was het op naar de immigrations en richting taxi. Ook dit begon niet echt top, want er waren maar 2 balies open. En alles ging door elkaar. In plaats van dat ze eentje deden voor mensen die met een visa on arrivel konden en eentje met een gewoon visum, deden ze alles door elkaar. Op een gegeven moment (na een uur wachten) hoorden we ook een baby huilen en hebben we dat gezin meteen helemaal naar voren gestuurd. Echt raar dat daar geen short line voor was. Plus toen ik bijna aan de beurt was bleek er een Russische groep voor mij te staan die niet alles op orde hadden. Duurde weer een extra half uur, omdat ze helemaal ondervraagd moesten worden. Plus dat deden ze ook gezellig bij beide balies. In plaats van dat ze de hele groep bij 1 balie gingen helpen en de andere reizigers bij de andere. Maar dat zal wel westerse logica zijn, dat snappen ze hier niet. Bij mijzelf was het 1 minuut aan de balie (holiday? how long?) en go. Duurde 2 uur, maar mijn stempeltje was binnen.

 

Omdat alles bij elkaar 2 uur heeft geduurd stonden de koffers al naast de band, scheelde weer. Toen kwam het volgende obstakel. Er was namelijk geen ATM in die terminal. Oké meen je dat? Een internationale vlucht komt aan en er is geen ATM. Gewoon geen. Pffff gelukkig had ik nog euro’s voor de taxi meegenomen, anders had ik er gestaan. Oké creditcard kon natuurlijk ook, maar ja ik ging naar een hostel. Daar moet je gewoon contant betalen en even in het donker langs een ATM is vaak niet een al te best idee. Gelukkig kan ik met euro’s de taxi betalen en kreeg ik mijn wisselgeld in Peso’s. Mijn hostel bleek niet al te leuk te zijn. De staf sprak alleen Spaans (oké ik snap t, maar toch moet je iig een paar woorden Engels kunnen). En ja t was gewoon allemaal net niet. Gelukkig was het maar voor 1 nacht en was ik zo kapot dat ik best wel prima heb geslapen..

 

De volgende ochtend ben ik naar het ADO busstation van Cancun gelopen (uiteraard weer veel te vroeg, That’s me). Paar uur met de bus en toen was ik in Chiquila. Vanaf daar ging de ferry naar Isla Holbox. Men wat een paradijsje. Echt prachtig witte stranden en lichtblauwe zee. Gewoon wauw! Heel erg veel heb ik niet gedaan (der is ook nauwelijks wat te doen). Vooral een heel eind over het strand gewandeld en foto’s gemaakt. In totaal ben ik er ongeveer 3 dagen gebleven. Meer dan genoeg voor mijn doen, want na 1 dag verveelde ik mij alweer. Oeps! Ik kan gewoon niet langer dan een uur op te strand liggen en dan word ik giga onrustig en moet ik wat gaan doen. Meestal zeggen ze dat dit wel weggaat na meerdere reizen, maar het is gewoon het aard van het beestje denk ik. Het hostel waarin ik sliep was denk ik één van de beste tot nu toe. Er was een hele grote tuin met veel hangmatten waar iedereen de hele dag in lag te chillen (ik deed een soort van poging, plus sowieso is een hangmat altijd een uitdaging, meestal lig ik er zo aan de andere kant weer naast). Daarnaast had het douchjes buiten. Gewoon vanonder de douche naar de palmbomen kijken. Kan het beter?! Binnenkort zal ik hier nog wat over schrijven. Na Isla Holbox was het tijd om wat meer cultuur te gaan zien. Daarvoor pakte ik de bus naar Valladolid.

 

Omdat het alles bij elkaar best een uitgebreid verhaal is geworden, heb ik ervoor gekozen om het in stukjes op te delen. Binnenkort meer! Ook is de WIFI in heel Mexico echt drama, dus foto’s komen nog.

post a comment